sob. 9.04.1994, godz. 14.50
† Nie trzeba słuchać ludzi, gdy możesz słuchać Boga.
– (Pod wpływem różnych wypowiedzi zaczęłam odczuwać lęk przed słuchaniem i zapisywaniem Słów).
† Nikt nie zna całej prawdy i nie ma bezwzględnej racji – tylko Bóg, który objawia taką cząstkę, jaka danej osobie w danym czasie jest potrzebna – o ile ona tego pragnie i oczekuje. Objawia w taki sposób, jaki ona może przyjąć. Dlatego ta sama Prawda w różnym czasie, różnym osobom może być objawiana inaczej.
Nie jest ważna forma objawienia, lecz istota. Celem każdego objawienia jest nawrócenie i coraz głębsze przylgnięcie do Boga osoby, która objawienie otrzymała, osób, którym je ma przekazać lub za którymi ma się wstawiać.
1 Kor 2, 10-16
Nam zaś objawił to Bóg przez Ducha. Duch przenika wszystko, nawet głębokości Boga samego. Kto zaś z ludzi zna to, co ludzkie, jeżeli nie duch, który jest w człowieku? Podobnie i tego, co Boskie, nie zna nikt, tylko Duch Boży. Otóż myśmy nie otrzymali ducha świata, lecz Ducha, który jest z Boga, dla poznania darów Bożych. A głosimy to nie uczonymi słowami ludzkiej mądrości, lecz pouczeni przez Ducha, przedkładając duchowe sprawy tym, którzy są z Ducha. Człowiek zmysłowy bowiem nie pojmuje tego, co jest z Bożego Ducha. Głupstwem mu się to wydaje i nie może tego poznać, bo tylko duchem można to rozsądzić. Człowiek zaś duchowy rozsądza wszystko, lecz sam przez nikogo nie jest sądzony. Któż więc poznał zamysł Pana tak, by Go mógł pouczać? My właśnie znamy zamysł Chrystusowy.
